溜之大吉

话说唐朝时期，一位名叫李白的诗人，因为得罪了权贵，不得不逃离长安。他乔装打扮，混迹于人群中，生怕被人认出来。一日，他来到一家酒肆，正想痛饮一番，却发现门口站着几个官兵，眼神锐利，四处搜查。李白心中一惊，知道自己被发现了。他灵机一动，从后门溜之大吉，消失在茫茫人海中。此后，他云游四海，继续创作，留下了许多千古名篇。

huà shuō táng cháo shíqī, yī wèi míng jiào lǐ bái de shī rén, yīnwèi dézuì le quán guì, bùdé bù táolí cháng'ān. tā qiáo zhuāng dǎbàn, hùnjì yú rénqún zhōng, shēngpà bèi rén rènchū lái. yī rì, tā lái dào yī jiā jiǔ sì, zhèng xiǎng tòngyǐn yīfān, què fāxiàn ménkǒu zhànzhe jǐ gè guānbīng, yǎnshén ruìlì, sìchù sōuchá. lǐ bái xīnzōng yījīng, zhīdào zìjǐ bèi fāxiàn le. tā língjī yīdòng, cóng hòumén liū zhī dà jí, xiāoshī zài máng máng rén hǎi zhōng. cǐ hòu, tā yúnyóu sìhǎi, jìxù chuàngzuò, liú xià le xǔduō qiānguǐ míngpiān.

Dikisahkan pada zaman Dinasti Tang, seorang penyair bernama Li Bai terpaksa melarikan diri dari Chang'an kerana telah menyinggung tokoh-tokoh berpengaruh. Dia menyamar dan bergaul dengan orang ramai, sentiasa takut dikenali. Suatu hari, dia sampai di sebuah kedai arak dan ingin menikmati minuman, tetapi dia mendapati beberapa orang askar berdiri di pintu masuk, dengan mata yang tajam, mencari ke semua arah. Li Bai terkejut dan tahu bahawa dia telah dikesan. Dia mendapat idea yang cepat, menyelinap keluar melalui pintu belakang, dan hilang di tengah-tengah orang ramai. Selepas itu, dia mengembara ke seluruh dunia, terus menulis puisi, dan meninggalkan banyak karya terkenal.

多用于形容人偷偷地、迅速地逃离某地或某种境地。

duō yòng yú xíngróng rén tōutōu de, xùnsù de táolí mǒu dì huò mǒu zhǒng jìngdì.

Selalunya digunakan untuk menggambarkan seseorang yang secara senyap dan cepat meninggalkan sesuatu tempat atau situasi.