嘻皮笑脸 tersengih-sengih
Explanation
形容嬉皮笑脸的样子,多含贬义,表示轻浮、不认真、不严肃等含义。
Menerangkan wajah yang tersengih-sengih, selalunya dengan konotasi negatif, menunjukkan sikap suka bermain-main, tidak serius dan kurang serius.
Origin Story
话说唐朝时期,有个叫李白的诗人,他虽然才华横溢,但是为人洒脱不羁,经常嬉皮笑脸,不拘小节。有一次,他去拜访一位官员,官员正在处理公务,李白却嬉皮笑脸地闯了进去,还大声喧哗。官员被他的行为弄得十分恼火,便呵斥了他一顿。李白也不生气,依然嬉皮笑脸,反倒吟诗一首,逗得官员哈哈大笑。
Dikatakan bahawa semasa Dinasti Tang, terdapat seorang penyair bernama Li Bai. Walaupun beliau sangat berbakat, beliau adalah seorang yang bebas dan tidak terikat yang sering tersengih-sengih dan tidak mempedulikan butiran. Pada suatu ketika, beliau melawat seorang pegawai yang sibuk dengan urusan rasmi. Namun, Li Bai menerjah masuk ke dalam bilik itu sambil tersengih-sengih, membuat banyak bunyi bising. Pegawai itu amat marah dengan kelakuan beliau dan menegurnya. Namun, Li Bai tidak marah tetapi tetap tersengih-sengih dan membacakan sebuah sajak yang membuat pegawai itu ketawa.
Usage
常用于形容轻浮、不严肃的态度,多为贬义。
Sering digunakan untuk menerangkan sikap yang suka bermain-main dan tidak serius, kebanyakannya negatif.
Examples
-
他嘻皮笑脸地向老板解释,企图蒙混过关。
tā xī pí xiào liǎn de xiàng lǎobǎn jiěshì, qǐtú méng hùn guòguān
Dia menerangkan kepada bos dengan tersengih-sengih, cuba untuk melepaskan diri.
-
你别看他嘻皮笑脸的,其实心里很精明。
nǐ bié kàn tā xī pí xiào liǎn de, qíshí xīnlǐ hěn jīngmíng
Jangan lihat wajahnya yang tersengih-sengih itu, sebenarnya dia sangat bijak.
-
面试时,他嘻皮笑脸的,给人感觉很不专业。
miànshì shí, tā xī pí xiào liǎn de, gěi rén gǎnjué hěn bù zhuānyè
Semasa temu duga, dia tersengih-sengih, memberikan imej yang tidak profesional