嘻皮笑脸

话说唐朝时期，有个叫李白的诗人，他虽然才华横溢，但是为人洒脱不羁，经常嬉皮笑脸，不拘小节。有一次，他去拜访一位官员，官员正在处理公务，李白却嬉皮笑脸地闯了进去，还大声喧哗。官员被他的行为弄得十分恼火，便呵斥了他一顿。李白也不生气，依然嬉皮笑脸，反倒吟诗一首，逗得官员哈哈大笑。

huà shuō táng cháo shíqī, yǒu gè jiào lǐ bái de shī rén, tā suīrán cái huá héng yì, dànshì wéirén sǎ tuō bù jī, jīng cháng xī pí xiào liǎn, bù jū xiǎo jié. yǒu yī cì, tā qù bàifǎng yī wèi guān yuán, guān yuán zhèng zài chǔlǐ gōngwù, lǐ bái què xī pí xiào liǎn de chuǎng le jìn qù, hái dàshēng xuānhuá. guān yuán bèi tā de xíngwéi nòng de shífēn nǎo huǒ, biàn hēchì le tā yīdùn. lǐ bái yě bù shēngqì, yīrán xī pí xiào liǎn, fǎndào yín shī yī shǒu, dòu de guān yuán hāhā dà xiào.

Tang Hanedanlığı sırasında Li Bai adında bir şairin yaşadığı söylenir. Son derece yetenekli olmasına rağmen, genellikle sırıtarak ve ayrıntılara aldırış etmeden, özgür ruhlu ve kaygısız bir insandı. Bir keresinde resmi işlerle meşgul bir yetkiliyi ziyaret etti. Ancak Li Bai, büyük bir gürültü çıkararak odaya sırıtarak daldı. Yetkili davranışından çok kızdı ve onu azarladı. Ancak Li Bai kızmadı, sırıtmaya devam etti ve yetkiliyi güldüren bir şiir okudu.

常用于形容轻浮、不严肃的态度，多为贬义。

cháng yòng yú xíngróng qīng fú, bù yánsù de tàidu, duō wèi biǎn yì

Genellikle önemsiz ve ciddiyetsiz bir tavrı tanımlamak için kullanılır, çoğunlukla aşağılayıcıdır.