恬不知耻

话说唐朝时期，有个叫李白的诗人，才华横溢，但性格傲慢，不拘小节。有一次，他在长安参加一场盛大的宴会，席间，他喝得酩酊大醉，竟然当众脱鞋，在席上狂舞，还大声喧哗，旁若无人。在场的人都对他这种行为感到震惊，纷纷指责他的粗鲁无礼。然而，李白对此却毫不在意，依然我行我素，甚至还恬不知耻地辩解说自己是为了表达诗兴。众人被他这种厚颜无耻的行径给气笑了，但李白的名气太大，也没人敢说什么。后来，人们用“恬不知耻”来形容那些不知羞耻的人。

huà shuō táng cháo shí qī, yǒu gè jiào lǐ bái de shī rén, cái huá héng yì, dàn xìnggé ào màn, bù jū xiǎo jié

Tang Hanedanlığı döneminde, son derece yetenekli ancak aynı zamanda kibirli ve disiplinsiz olan Li Bai adında ünlü bir şairin yaşadığı söylenir. Bir keresinde, Chang'an'da görkemli bir ziyafete katıldı ve burada sarhoş oldu, ayakkabılarını çıkardı, vahşice dans etti ve yüksek sesle bağırarak etrafındakileri görmezden geldi. Diğer konuklar şok oldu ve kaba davranışlarını eleştirdi. Ancak Li Bai umursamadı ve hatta şiirsel ilhamını ifade ettiğini söyleyerek eylemlerini utanmadan haklı çıkardı. İnsanlar utanmaz davranışından eğlendi, ancak Li Bai çok ünlü olduğu için kimse bir şey söylemeye cesaret edemedi. O zamandan beri, "恬不知恥" ifadesi utanmaz insanları tanımlamak için kullanılmaktadır.

用来形容人不知羞耻，厚颜无耻。多用于贬义。

yòng lái xíngróng rén bù zhī xiū chǐ, hòu yán wú chǐ

Utanmaz ve pişmanlık duymadan hareket eden birini tanımlamak için kullanılır. Çoğunlukla aşağılayıcıdır.