颜面扫地

话说唐朝时期，有个名叫李白的诗人，才华横溢，名满天下。一次，他应邀参加一位权贵的宴会。席间，李白喝得酩酊大醉，竟当众脱衣舞剑，引得满堂哄笑。事后，李白酒醒后，羞愧难当，颜面扫地。从此，他便很少参加这种场合，潜心创作，留下了许多千古流芳的诗篇。

huà shuō táng cháo shí qī, yǒu gè míng jiào lǐ bái de shī rén, cái huá héng yì, míng mǎn tiān xià. yī cì, tā yìng yāo cān jiā yī wèi quán guì de yàn huì. xí jiān, lǐ bái hē de mǐng dīng dà zuì, jìng dāng zhòng tuō yī wǔ jiàn, yǐn de mǎn táng hōng xiào. shì hòu, lǐ bái jiǔ xǐng hòu, xiū kuì nán dāng, yán miàn sǎo dì. cóng cǐ, tā biàn hěn shǎo cān jiā zhè zhǒng chǎng hé, qián xīn chuàng zuò, liú xià le xǔ duō qiāngu liú fāng de shī piān.

Tang Hanedanlığı döneminde Li Bai adında ünlü bir şair vardı. Bir gün, güçlü bir yetkili tarafından verilen bir ziyafete davet edildi. Ziyafet sırasında Li Bai çok içti ve kamuoyu önünde kıyafetlerini çıkarıp kılıçla dans etti, herkesin ona gülmesine neden oldu. Daha sonra, Li Bai uyandığında çok utandı ve yüzü kızardı. O zamandan beri, nadiren böyle etkinliklere katıldı, şiirlerine odaklandı ve birçok ölümsüz şiir bıraktı.

多用于口语，形容因做错事或遭遇不测而使名誉受损，颜面尽失。

duō yòng yú kǒuyǔ, xíngróng yīn zuò cuò shì huò zāo yù bù cè ér shǐ míngyù shòu sǔn, yán miàn jǐn shī.

Hatalar veya talihsizlikler nedeniyle itibar veya onurun kaybını tanımlamak için sıklıkla konuşma dilinde kullanılır.