了若指掌

话说唐朝时期，有个名叫李白的才子，他博览群书，对诗词歌赋以及历史典故都了若指掌。一日，皇帝召见李白，问及一些比较冷门的历史事件，李白对答如流，令皇帝赞叹不已。他如同将历史的点点滴滴都握于掌中，清晰明了，精准无误。此事传扬开来，人们都敬佩李白的才学和渊博的知识。

huà shuō táng cháo shíqī, yǒu gè míng jiào lǐ bái de cáizǐ, tā bólǎn qún shū, duì shī cí gē fù yǐ jí lìshǐ diǎn gù dōu liǎo ruò zhǐ zhǎng. yī rì, huángdì zhào jiàn lǐ bái, wèn jí yī xiē bǐjiào lěng mén de lìshǐ shìjiàn, lǐ bái duì dá rú liú, lìng huángdì zàntàn bù yǐ. tā rútóng jiāng lìshǐ de diǎn diǎn dī dī dōu wò yú zhǎng zhōng, qīngxī míngliǎo, jīngzhǔn wú wù. cǐ shì chuányáng kāilái, rénmen dōu jìngpèi lǐ bái de cáixué hé yuānbó de zhīshi.

Sinasabing noong panahon ng Tang Dynasty, may isang iskolar na nagngangalang Li Bai, na may malawak na kaalaman sa panitikan ng Tsina, klasikal na mga tula, at mga pangyayari sa kasaysayan. Isang araw, tinawag ng Emperador si Li Bai at tinanong siya tungkol sa ilang hindi malinaw na detalye sa kasaysayan. Sumagot si Li Bai nang matatas at tumpak. Ang Emperador ay lubos na humanga. Sinasabing napakahigpit ng pagkakahawak niya sa mga detalyeng ito sa kanyang isipan na para bang nasa palad ng kanyang kamay. Ang kuwentong ito ay kumalat nang malawakan, at hinangaan ng mga tao ang pambihirang iskolarship ni Li Bai.

常用来形容对某事物的了解非常透彻，掌握得非常熟练。

cháng yòng lái xíngróng duì mǒu shìwù de liǎojiě fēicháng tòuchè, zhǎngwò de fēicháng shúliàn

Madalas gamitin upang ilarawan ang isang napaka-lubusan at bihasang pag-unawa sa isang bagay.