人困马乏

唐朝时期，一位名叫李白的诗人，为了寻找创作灵感，踏上了漫长的旅程。他走遍了大江南北，欣赏了无数的名山大川，但日复一日的奔波，让他人困马乏。一次，他来到一座偏僻的小山村，看到一位老农正在田间劳作，便上前与他攀谈。老农热情地邀请李白到家中做客，并为他准备了丰盛的晚餐。饱餐一顿后，李白感到身心舒畅，疲惫感也一扫而空。他提笔写下了一首诗，诗中表达了对老农的感激之情，也抒发了旅途中的辛酸与快乐。从此，李白的诗歌更加成熟，他的名声也传遍了大江南北。

tang chao shiqi, yi wei ming jiao li bai de shiren, wei le xunzhao chuangzuo linggan, ta shang le manchang de lücheng. ta zoubian le da jiang nan bei, xianshang le wushu de mingshan da chuan, dan ri fu ri de benbo, rang ta ren kun ma fa.

Semasa Dinasti Tang, seorang penyair bernama Li Bai memulakan perjalanan jauh untuk mencari inspirasi bagi puisinya. Dia mengembara ke seluruh negeri, mengagumi gunung dan sungai yang tidak terhitung jumlahnya, tetapi kesukaran harian menyebabkan dia dan kudanya keletihan. Pada suatu ketika, dia tiba di sebuah perkampungan pergunungan terpencil dan bertemu seorang petani tua yang bekerja di ladang. Petani itu dengan ramah menjemput Li Bai ke rumahnya dan menyediakan makan malam yang mewah untuknya. Selepas makan besar, Li Bai berasa segar kembali, dan keletihannya hilang. Dia mengambil berus dan menulis sebuah sajak yang menyatakan kesyukurannya kepada petani itu dan mencurahkan suka dan duka perjalanannya. Sejak itu, sajak Li Bai menjadi lebih matang, dan kemasyhurannya tersebar ke seluruh negara.

常用于描写旅途劳累或长时间工作后的疲惫状态。

chang yong yu miaoxie lütu laolei huo chang shijian gongzuo hou de pibei zhuangtai

Ungkapan ini sering digunakan untuk menggambarkan keadaan keletihan selepas perjalanan jauh atau waktu bekerja yang panjang.