冗词赘句 perkataan berlebihan
Explanation
指文章或说话中有多余、重复的词句。
Merujuk kepada perkataan dan ayat yang berlebihan dan berulang dalam sesuatu artikel atau ucapan.
Origin Story
话说唐朝时期,有个秀才参加科举考试,他平时读书很努力,但写作能力较差,喜欢用华丽辞藻堆砌文章,结果写出来的文章冗词赘句,毫无重点。主考官一看,便批道:“此文冗词赘句,毫无文采,不及格!”秀才不服气,找到主考官理论,说自己平时十分用功,文章写得也很好。主考官无奈,只好让他重新再写一篇。这次,秀才吸取了教训,精心构思,仔细斟酌,写出来的文章简洁明了,重点突出,最终顺利通过考试。
Dikatakan bahawa semasa Dinasti Tang, terdapat seorang sarjana yang menyertai peperiksaan imperial. Dia belajar dengan gigih, tetapi kemahiran menulisnya lemah, dan dia gemar menggunakan perkataan-perkataan yang indah dalam penulisannya, yang mengakibatkan karangan yang penuh dengan perkataan-perkataan yang berlebihan dan tanpa fokus. Pemeriksa utama melihat sekelip mata dan berkata, "Karangan ini penuh dengan perkataan-perkataan yang berlebihan, tanpa bakat kesusasteraan, tidak layak!" Sarjana itu tidak berpuas hati dan pergi menemui pemeriksa utama untuk berhujah, dengan mengatakan bahawa dia sentiasa bekerja keras dan menulis karangan yang sangat baik. Pemeriksa utama tiada pilihan selain menyuruhnya menulis semula. Kali ini, sarjana itu mempelajari pengajarannya, dia berfikir dengan teliti dan mempertimbangkan dengan teliti, dan karangan yang ditulisnya ringkas dan jelas, dengan penekanan pada perkara utama, dan akhirnya lulus peperiksaan dengan jayanya.
Usage
作宾语、定语;多用于批评文章或说话的毛病。
Digunakan sebagai objek atau adjektif; sering digunakan untuk mengkritik kelemahan dalam artikel atau ucapan.
Examples
-
这篇作文冗词赘句,缺乏重点。
zhe pian zuowen rongcizhuiju, quefa zhongdian.
Karangan ini penuh dengan perkataan yang berlebihan dan tidak memberi tumpuan kepada perkara utama.
-
他的演讲冗词赘句,让人昏昏欲睡。
tade yanyang rongcizhuiju, rang ren hunhun yusui
Ucapannya penuh dengan perkataan yang berlebihan, menyebabkan pendengar mengantuk.