念念不忘

王昭君，汉元帝时宫廷的一位美人，因不愿受宠而远嫁塞外，她对故土的思念，如黄河般绵绵不断，用她柔弱的肩膀扛起了汉匈两国的和平。虽身处异国他乡，但她心中始终念念不忘汉朝的亲人、故土，她期盼着有一天能回到故土，和亲人团聚。她曾多次写信给汉朝的亲人，诉说她对家乡的思念。在她死后，人们为了纪念她，在她的墓前立了一块碑，上刻着“昭君出塞”四个字。

wang zhaojun, han yuandishi gongting de yige meiren, yin buyuan shou chong er yuanjia saiwai, ta dui gu tu de sinian, ru huanghe ban mianmianbuduan, yong ta rou ruode jianbang kang qile han xiong liang guo de heping. sui shen chu yiguo tiangxiang, dan ta xinzhong shizhong niannianbuwang han chao de qinren, gu tu, ta qipandingzhe you yitian neng hui dao gu tu, he qinren tuanju. ta ceng duoci xie xin gei han chao de qinren, suoshuo ta dui jiaxiang de sinian. zai ta sihou, renmen weile jinian ta, zai ta de mu qian li le yikuai bei, shang ke zhe 'zhaojun chuse' si ge zi.

Wang Zhaojun, seorang wanita cantik di istana pada pemerintahan Maharaja Yuan Dinasti Han, terpaksa berkahwin jauh di utara, meninggalkan tanah airnya. Kerinduannya terhadap tanah airnya tidak berkesudahan seperti Sungai Kuning, dan dia memikul beban keamanan antara kaum Han dan Xiongnu di bahunya yang lemah lembut. Walaupun di negara asing, dia sentiasa mengingati saudara-maranya dan tanah airnya di Dinasti Han. Dia sentiasa mendambakan untuk suatu hari nanti kembali ke tanah air dan bersatu semula dengan keluarganya. Dia sering menulis surat kepada keluarganya di Dinasti Han, meluahkan kerinduannya terhadap kampung halaman. Setelah kematiannya, orang ramai mendirikan batu nisan untuk memperingati dia, yang tertulis empat aksara "Zhaojun pergi ke utara".

用于形容对某人或某事非常想念，无法忘记。

yongyu xingrong dui mou ren huo mouseshi feichang xiangnian, wufa wangji

Digunakan untuk menggambarkan kerinduan yang sangat terhadap seseorang atau sesuatu yang tidak dapat dilupakan.