神情恍惚 shén qíng huǎng hū bingung

Explanation

形容神志不清,心神不定,精神恍惚的状态。

Keadaan ini menggambarkan keadaan kekeliruan mental, tidak fokus, dan disorientasi.

Origin Story

在一个繁华的城市里,住着一位名叫李明的年轻人。他从小就勤奋好学,成绩优异,是大家眼中的天才。然而,一次意外的打击让他彻底改变了。李明原本计划考取重点大学,却因为一场突如其来的车祸,导致他失去了双腿。失去双腿的打击让他难以接受,他变得消沉、自卑,整日沉浸在痛苦之中。他拒绝与外界接触,把自己封闭在房间里,整日神情恍惚,眼神空洞,仿佛灵魂已经离体,只剩下一个空壳。他的父母看到他这样,心如刀绞,却无能为力。他们曾试着开导他,鼓励他,但都无济于事。直到有一天,一位名叫王老师的志愿者来到李明家,王老师是一位残疾人,他曾经也是因为一场意外而失去了一条腿。王老师用自己的人生经历,告诉李明,人生总会遇到各种各样的困难,但重要的是要勇敢地面对,而不是一味地消沉。王老师鼓励李明积极地学习,并告诉他,只要努力,他一样可以实现自己的梦想。王老师的话语深深地触动了李明的心,他开始重新振作起来,他开始学习用轮椅生活,开始学习用新的方式学习知识。他每天都坚持练习,不断地突破自我。终于,在王老师的帮助下,李明考上了梦寐以求的大学。李明的故事告诉我们,人生难免会遇到挫折,但只要我们不放弃希望,勇于面对,最终一定会战胜困难,实现自己的梦想。

zài yī gè fán huá de chéng shì lǐ, zhù zhe yī wèi míng jiào lǐ míng de nián qīng rén. tā cóng xiǎo jiù qín fèn hǎo xué, chéng jì yōu yì, shì dà jiā yǎn zhōng de tiān cái. rán ér, yī cì yì wài de dǎ jī ràng tā chè dǐ gǎi biàn le. lǐ míng yuán běn jì huà kǎo qǔ zhòng diǎn dà xué, què yīn wèi yī chǎng tū rú lái de chē huò, dǎo zhì tā shī qù le shuāng tuǐ. shī qù shuāng tuǐ de dǎ jī ràng tā nán yǐ jiē shòu, tā biàn de xiāo chén, zì bēi, zhěng rì chén jìn zài tòng kǔ zhī zhōng. tā jù jué yǔ wài jiè jiē chù, bǎ zì jǐ fēng bì zài fáng jiān lǐ, zhěng rì shén qíng huǎng hū, yǎn shén kōng dòng, fǎng fú líng hún yǐ lí tǐ, zhǐ shèng xià yī gè kōng ké. tā de fù mǔ kàn dào tā zhè yàng, xīn rú dāo jiǎo, què wú néng wéi lì. tā men céng shì zhù kāi dǎo tā, gǔ lì tā, dàn dōu wú jì shì. zhí dào yǒu yī tiān, yī wèi míng jiào wáng lǎo shī de zhì yuàn zhě lái dào lǐ míng jiā, wáng lǎo shī shì yī wèi cán jí rén, tā céng jīng yě shì yīn wèi yī chǎng yì wài ér shī qù le yī tiáo tuǐ. wáng lǎo shī yòng zì jǐ de rén shēng jīng lì, gào sù lǐ míng, rén shēng zǒng huì yù dào gè zhǒng gè yàng de kùn nan, dàn shì zhòng yào de shì yào yǒng gǎn de miàn duì, ér bù shì yī wèi de xiāo chén. wáng lǎo shī gǔ lì lǐ míng jī jí de xué xí, bìng gào sù tā, zhǐ yào nǔ lì, tā yī yàng kě yǐ shí xiàn zì jǐ de mèng xiǎng. wáng lǎo shī de huà yǔ shēn shēn de chù dòng le lǐ míng de xīn, tā kāi shǐ chóng xīn zhèn zhuó qǐ lái, tā kāi shǐ xué xí yòng lún yǐ shēng huó, kāi shǐ xué xí yòng xīn de fāng shì xué xí zhī shì. tā měi tiān dōu jiān chí liàn xí, bù duàn de tū pò zì wǒ. zhōng yú, zài wáng lǎo shī de bāng zhù xià, lǐ míng kǎo shàng le mèng mèi qǐu de dà xué. lǐ míng de gù shì gào sù wǒ men, rén shēng nán miǎn huì yù dào cuò zhí, dàn shì zhǐ yào wǒ men bù fàng qì xī wàng, yǒng yǔ miàn duì, zhōng jiù yī dìng huì zhàn shèng kùn nan, shí xiàn zì jǐ de mèng xiǎng.

Di sebuah bandar raya yang sibuk, tinggal seorang pemuda bernama Li Ming. Dia rajin dan suka belajar, markahnya sangat bagus, dia seorang genius di mata semua orang. Namun, satu kejadian yang tidak dijangka mengubahnya sepenuhnya. Li Ming pada awalnya bercadang untuk memasuki universiti yang berprestij, tetapi disebabkan kemalangan jalan raya yang tiba-tiba, dia kehilangan kedua kakinya. Kehilangan kakinya merupakan satu pukulan yang sukar baginya untuk diterima. Dia menjadi tertekan, tidak yakin diri, dan terbenam dalam kesedihan. Dia enggan untuk berinteraksi dengan dunia luar, mengurung diri di biliknya, dan terus-menerus dalam keadaan bingung, matanya kosong, seolah-olah jiwanya telah meninggalkan tubuhnya dan hanya tinggal kerangka kosong. Ibu bapanya melihatnya seperti itu dan hati mereka hancur, tetapi mereka tidak berdaya. Mereka cuba untuk menghiburnya dan mendorongnya, tetapi semuanya sia-sia. Sehingga satu hari, seorang sukarelawan bernama Wang Guru datang ke rumah Li Ming. Wang Guru adalah seorang orang kurang upaya, dia juga kehilangan kakinya akibat kemalangan. Wang Guru menggunakan pengalaman hidupnya untuk menceritakan kepada Li Ming bahawa kehidupan akan sentiasa dihadapi dengan pelbagai kesulitan, tetapi yang penting adalah untuk menghadapi mereka dengan berani, jangan terpuruk dalam kesedihan. Wang Guru menggalakkan Li Ming untuk belajar secara aktif dan mengatakan kepadanya bahawa selagi dia berusaha, dia masih boleh mencapai impiannya. Kata-kata Wang Guru menyentuh hati Li Ming dengan sangat dalam, dia mula bangkit semula, dia mula belajar hidup di kerusi roda, dia mula belajar pengetahuan dengan cara baru. Dia berlatih setiap hari, sentiasa melampaui batas dirinya sendiri. Akhirnya, dengan bantuan Wang Guru, Li Ming diterima di universiti impiannya. Kisah Li Ming mengajarkan kita bahawa kehidupan pasti akan mengalami pasang surut, tetapi selama kita tidak menyerah pada harapan, berani menghadapinya, akhirnya kita akan mengatasi kesulitan dan mencapai impian kita.

Usage

“神情恍惚”常用来形容一个人精神状态不佳,神志不清,心神不定。在文学作品中,常用来表现人物的内心世界,比如迷茫、忧愁、恐惧等。

shén qíng huǎng hū cháng yòng lái xíng róng yī gè rén jīng shén zhuàng tài bù jiā, shén zhì bù qīng, xīn shén bù dìng. zài wén xué zuò pǐn zhōng, cháng yòng lái biǎo xiàn rén wù de nèi xīn shì jiè, bǐ rú mí máng, yōu chóu, kǒng jù děng.

“Kata” sering digunakan untuk menggambarkan keadaan mental seseorang yang buruk, kekeliruan, dan gelisah. Dalam karya sastra, kata ini sering digunakan untuk mengekspresikan dunia batin karakter, seperti kebingungan, kesedihan, dan ketakutan.

Examples

  • 他失恋后,神情恍惚,茶饭不思。

    tā shī liàn hòu, shén qíng huǎng hū, chá fàn bù sī.

    Dia sangat bingung setelah putus dengan teman wanitanya, dia bahkan enggan makan dan minum.

  • 她病了以后,总是神情恍惚,让人担心。

    tā bìng le yǐ hòu, zǒng shì shén qíng huǎng hū, ràng rén dān xīn.

    Dia selalu bingung setelah sakit, itu mengkhawatirkan.

  • 考试前夕,他神情恍惚,仿佛置身于梦境之中。

    kǎo shì qián xī, tā shén qíng huǎng hū, fǎng fú zhì shēn yú mèng jìng zhī zhōng.

    Dia sangat gugup pada hari pertama ujian, seolah-olah dia sedang bermimpi.